Pakëz vals

Nuk tërhiqem lehtë nga mendimet të cilat jo vetëm që më përfaqësojnë por të cilave dhe u besoj. Nuk është e lehtë të kesh disa shtylla të qëndrueshme mendimi të cilat të qëndrojnë të palëvizura e për më tepër të palëvizshme gjatë shumë viteve. Për këtë arsye na pëlqejnë njerëzit të cilët ruajnë të njëjtat qëndrime në parim për çështje të ndryshme në rrjedhën e viteve.

Me këtë nuk dëshiroj të them që nuk më pëlqen ndryshimi, përkundrazi e shoh si shpresë për të ecur drejt qëllimit të realizimit të të mirës në mënyrë të qëndrueshme. Por gjithsesi ndryshimi nuk duhet të jetë qëllim në vetvete por pa dyshim duhet mbështetur.

Ende nuk po them thelbin. Padashur më kujtohet “Valsi i Titanikut”, një nga shfaqjet teatrale më të dashura e më me kuptim sipas mendimit tim. Komediani rumun vjen me një titull të goditur, dialogjet tepër të gjetur, ngjarjet më reale se kurrë për të përditshmen tonë e cila zhvillohet brenda një cikli deri diku teatror që buron tek komikja dhe mbyllet shpesh tek qesharakja.

Një nga fjalitë që të mbeten në kujtesë gjatë pjesës është një fjali që përsëritet në mënyrë të vazhdueshme duke e forcuar mesazhin por dhe duke e kthyer në komik dhe vetë dialogun midis kandidatit për përfaqësues politik dhe zonjës. “Se politika zonjë e nderuar” thotë aktori në skenë. Po pikërisht politika zonjë e nderuar më jehon në vesh dhe mua në këtë mbrëmje. Sa do të doja që të gjithë njerëzit që vendosin të hyjnë në rrugën e politikës të lexojnë shumë më parë për të, e jo blogjet apo editorialet e shumtë, por të ulen e të lexojnë vepra të mirëfillta e të vërtetat mbi politikën dhe artin e të bërit politikë.

Sepse politika dhe qeverisja zonjë e nderuar është art, është profesion, është ushtrimi i detyrave qytetare në nivelin më të lartë të dijes dhe bindjes. Është ndërgjegjësimi më i fortë i mendjes së ditur që synon dijen e jo pushtetin, për të pranuar të vendoset në krye të turmës pa kokë në nivelin e barkut apo shpatullave.

M’u rikthye “Republika”e Platonit, “Politika” e Aristotelit, etika, politika, po po, politika zonjë e nderuar më jehon ende në vesh zëri i aktorit në shfaqje.

Një vendim i mirë bazohet tek dija dhe jo tek numrat. Ndoshta ky argument ishte jo rastësisht ngërçi ku çalonte demokracia e shumicës apo e numrave. Sepse numrat përfaqësojnë shumicën por shumica duhet të respektojë të drejtën e pakicës për t’u dëgjuar e duke prezantuar dhe konceptin e artë të rrugës së mesit. Dhe mua gjithnjë më ka drejtuar ky mendim. Numrat më janë dukur aq realë sa dhe fjalët, e madje ndonjëherë edhe jo pa vështirësi jam përpjekur të gjej kuptim aty ku ndoshta nuk kishte. Një debat i gjatë sa vetë ekzistenca e konceptit, dhe ende real për ta vlerësuar.

Pasi mezi u shkëputa nga librat e mi të dashur që në mënyrë të pashmangshme më tërhoqën në atë botën time të cilën ngurroj ta vizitoj se kur hyj në të thjesht humb e nuk di të dal më, me duar të nxira nga boja e fletëve dhe me erën e fortë të fotokopjes në hundë, vendosa të shoh c’bëhet online për Aristotelin. Sepse kur flasim për politikë dhe etikë nuk ka si të mos i kthej sytë tek ai.

Për ironi të fatit një nga faqet e para që listohen në web kur kërkon për Aristotelin është “koshi i mbeturinave”, një blog goxha interesant që flet në mënyrë të përmbledhur për veprën e tij ‘Poetika’. Ehhhh mendoj me vete, a mund ta hedhësh në kosh dijen? Epo mesa duket edhe mundet por me një kusht ama, të jetë rruga e mesit të artë…


Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s