Pa kriticizëm

Më ka rënë fati që të jetoj mes njerëzish të cilët nuk kanë gabuar kurrë, nuk janë rrëzuar kurrë…

Dijet e botës i kanë trashëguar brez pas brezi, e papritur më vjen mua si privilegj që duhet ta pranoj nuk e kisha menduar kurrë se do e kisha…

Më del para syve si me porosi një thënie kuptimplotë e Aristotelit sipas të cilit ka vetëm një mënyrë për të shmangur kritikat e të tjerëve, të mos bësh asgjë, të mos thuash asgjë, ose thjesht të jesh asgjë…
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s